Tuesday, December 1, 2009


Tapos na ang pagiging "stage brother" ko.



Ang buhay parang sayaw, minsan "graceful" ang dancers pero mas marami ang "trying hard."

Hindi ko naman talaga gustong magdemand ng anumang bagay, tamang pagpapahalaga lang naman — pero katulad ng madalas na nangyayari, wala kahit simpatiya mula sa'yo.

Ang kuya mo ay mawawala na sa'yo.

Magkasama tayo, di lang magkikibuan.

Sabay tayong kakain, magkaiba nga lang ang ulam.

Sabay tayong papasok, kanya-kanyang bayad nga lang.


Ayos na rin ako sa ganito.

Nabawasan ang bagaheng dinadala ko.


Makakakain na ako nang di kita iniisip kung may kakainin ka na.

Makakapagkape na nang di kailangang timplahan pa kita (ganun din naman ikaw)

Malaking ginhawa. Tama ba?


Haixt

4 comments:

Alkapon said...

base!

me tampuhan yatang nagaganap, he he he

minsan hindi maiwasan ang ganyan, pero darating din ang araw na maayos din ang lahat.

walang pinaka mainam na solusyon kundi mag-usap at ituwid ang mga pagkakamali sa magkabilang panig kungmeron man.

i hate to say this, but there is something in between... Pride yata tawag dun.. he he he

nikita layel a.k.a. iceprincess said...

hahaha..

that's what u call "EMO'

ayiiihh...

**wink**

sna maayos na kayo..tsktsk..tama ung unang komento..pride nga yan..grabe nmn kasi ang pride kapag umatake...ayun oh sapul..

ayos lang yan kuya..u did your part..ngayon it's up to him kung ano ang gagawin niya to help the situation..

:-)

jeszieBoy said...

ang lungkot lungkot ng pakiramdam ko habang binabasa ko ito.

napadaan. :]

Somnolent Dyarista said...

salamat sa simpatiya nyo!